Een drogreden is een redeneerfout die lijkt alsof hij logisch en overtuigend is, maar dat in werkelijkheid niet is. Drogredenen worden vaak gebruikt in discussies om een standpunt te ondersteunen zonder geldige argumenten.
Een generalisatie of anekdotisch bewijs is een drogreden waarbij iemand op basis van één of enkele gevallen een algemene conclusie trekt, zonder voldoende bewijs.
Voorbeelden
Beide drogredenen negeren bredere statistieken of wetenschappelijk bewijs en baseren conclusies op beperkte persoonlijke ervaringen. Ze klinken soms overtuigend, maar zijn niet logisch of betrouwbaar.
De drogreden causaliteit-oorzakelijk verband (oorzaak en gevolg) gebeurt wanneer iemand ten onrechte beweert dat een gebeurtenis de oorzaak is van een andere, terwijl er geen bewijs is voor dat verband.
Dit kan op twee manieren:
Deze drogreden komt vaak voor in discussies en misleidt mensen door een verband te suggereren waar er misschien geen is.
De drogreden "Omgekeerde bewijslast" gebeurt wanneer iemand de bewijslast omdraait en de ander vraagt om te bewijzen dat iets niet waar is. Normaal gesproken moet degene die een bewering doet, deze onderbouwen met bewijs.
Voorbeelden
Deze drogreden is misleidend, omdat het de discussie verschuift: in plaats van bewijs te leveren, legt iemand de verantwoordelijkheid bij de ander.
De drogreden "Cherry picking" (of "cherrypicking") gebeurt wanneer iemand selectief alleen die informatie gebruikt die zijn standpunt ondersteunt, terwijl tegenbewijs wordt genegeerd. Dit leidt tot een vertekend beeld van de werkelijkheid.
Voorbeelden
Deze drogreden wordt vaak gebruikt in politiek, reclame en media om een bepaalde boodschap sterker te laten lijken dan die in werkelijkheid is.
De drogreden "Vals dilemma" (ook wel "valse dichotomie" genoemd) gebeurt wanneer iemand doet alsof er maar twee keuzes zijn, terwijl er eigenlijk meer mogelijkheden zijn. Dit dwingt de ander om tussen twee extreme opties te kiezen en negeert alternatieven.
Voorbeelden
Een vals dilemma dwingt een onnodige keuze af en wordt vaak gebruikt in discussies om een bepaald standpunt sterker te laten lijken dan het is.
De drogreden stropop (ook wel stromanredenering genoemd) houdt in dat iemand een vertekend, overdreven of verdraaid standpunt van de tegenstander weerlegt in plaats van het daadwerkelijke argument. Hierdoor lijkt het alsof de tegenstander iets absurder of zwakker beweert dan hij of zij werkelijk doet.
Voorbeelden
Door een stropop te gebruiken, wordt het originele argument onrechtvaardig afgezwakt of belachelijk gemaakt, waardoor de tegenstander makkelijker "wint" in de discussie.
De drogreden Argument van onwetendheid (ook wel argumentum ad ignorantiam genoemd) betekent dat iets als waar of onwaar wordt beschouwd, simpelweg omdat het niet bewezen is. Met andere woorden: "Er is geen bewijs dat het niet waar is, dus het moet waar zijn" of andersom.
Voorbeelden
De drogreden Ad hominem (Latijn voor "op de persoon") houdt in dat iemand de persoon zelf aanvalt in plaats van het argument dat hij of zij naar voren brengt. In plaats van inhoudelijke kritiek te geven, wordt de tegenstander persoonlijk aangevallen, vaak met beledigingen of verdachtmakingen.
Voorbeelden:
Bij deze drogreden wordt beweerd dat een bepaalde actie onvermijdelijk leidt tot een reeks steeds ergere gevolgen, zonder voldoende bewijs voor die onvermijdelijkheid. Vaak wordt het gebruikt om iets af te keuren door te suggereren dat het het begin is van een rampzalige kettingreactie.
Voorbeelden:
Deze redenering negeert de mogelijkheid dat er grenzen kunnen worden gesteld of dat de tussenliggende stappen niet automatisch volgen.
Bij deze drogreden wordt iets als waar of juist beschouwd, simpelweg omdat veel mensen het geloven of doen. Populariteit wordt ten onrechte als bewijs voor waarheid gebruikt.
Voorbeelden
Bij deze drogreden wordt een vergelijking gemaakt tussen twee zaken die eigenlijk niet goed vergelijkbaar zijn. De gelijkenis tussen de twee wordt overdreven, terwijl de verschillen genegeerd worden.
Voorbeelden
Een cirkelredenering is een drogredenering waarbij de conclusie al verondersteld wordt in de argumentatie. Met andere woorden, de reden die gegeven wordt om een stelling te onderbouwen, is eigenlijk dezelfde als de stelling zelf, alleen in andere woorden. Hierdoor wordt er geen echt nieuw bewijs geleverd.
Cirkelredeneringen klinken vaak logisch, maar voegen geen nieuwe argumenten toe en kunnen daarom misleidend zijn in discussies.
De drogreden "emotioneel argument" (of pathetische drogreden) doet een beroep op gevoelens in plaats van rationele argumenten om een standpunt te verdedigen of een tegenstander te overtuigen. Hierbij wordt geprobeerd medelijden, angst, woede of andere emoties op te roepen om iemand te beΓ―nvloeden, zonder feitelijke onderbouwing.
Voorbeelden
Hoewel emoties een rol kunnen spelen in besluitvorming, wordt het een drogreden als ze worden gebruikt om een rationele discussie te vervangen.
De drogreden "Wie zwijgt, stemt toe" (ook wel argumentum ex silentio genoemd) is een redeneerfout waarbij wordt aangenomen dat iemand het ergens mee eens is of iets erkent, puur omdat diegene niet reageert of niets zegt. Dit is onjuist, omdat stilte niet per se instemming betekent. Iemand kan om verschillende redenen zwijgen, zoals onzekerheid, onwetendheid, desinteresse of angst.
Voorbeelden
?De kern van de drogreden is dat afwezigheid van tegenspraak niet automatisch betekent dat iemand het ermee eens is.
De drogreden "Autoriteitsargument" (of argumentum ad verecundiam) treedt op wanneer iemand een bewering als waar presenteert, enkel en alleen omdat een autoriteit (bijvoorbeeld een expert, beroemdheid of instelling) het zegt, zonder dat er verdere argumentatie of bewijs wordt geleverd. Hoewel experts vaak betrouwbare informatie geven, maakt hun autoriteit een bewering niet automatisch waar. Vooral wanneer een autoriteit spreekt buiten zijn eigen vakgebied, kan dit misleidend zijn.
Voorbeelden
De drogreden vals compromis (ook wel middenwegdrogreden genoemd) is een redeneerfout waarbij wordt aangenomen dat de waarheid of de beste oplossing altijd in het midden van twee uitersten ligt. Dit is niet altijd waar; soms kan één van de uitersten correct zijn, en een compromis kan in sommige gevallen zelfs een slechtere oplossing zijn dan een van de originele standpunten.
Voorbeelden
Het vals compromis is een denkfout omdat het de indruk wekt dat de waarheid altijd in het midden ligt, terwijl sommige standpunten simpelweg beter of correcter zijn dan andere.